Stuck

‘Harvey, I’m stuck’

Juni -2016

Ik was laatste de zoveelste aflevering van Suits aan het kijken, ja het is een probleem, toen Mike zei: ‘Harvey, I’m stuck’. Die zin liet toch wel even een koude rilling over mijn rug lopen. Het waren woorden waar ik de laatste tijd ook heel veel over na heb gedacht.

Vorig jaar september ben ik begonnen met de studie Communicatiewetenschap in Nijmegen en tot op de dag van vandaag ben ik er niet over uit wat ik ervan moet vinden. Als mensen aan mij vragen of ik het leuk vind, en die vraag krijg ik heel vaak, dan antwoord ik vaak met: Ik heb er geen hekel aan. Niet ech een goed antwoord. De meeste mensen van mijn studie zijn laaiend enthousiast en toch klopt mijn antwoord wel. Ik heb er geen hekel aan. Maar of ik het leuk vind?

Ik heb leren nooit erg gevonden, omdat ik er goed in ben. Ik vind het niet erg om dingen te leren en toetsen te maken. Ik doe het al sinds de basisschool en het is dus een vertrouwde routine. Maar dit maakt het wel lastig om te bepalen of ik de studie nou leuk vind. Want heb ik geen hekel aan de studie omdat ik het blijkbaar leuk vind of heb ik geen hekel aan de studie omdat het goed gaat? Omdat ik goede cijfers haal? Ik weet het echt niet.

Toen ik op de middelbare school zat had ik een duidelijk doel voor ogen. Je wist waarvoor je het deed: je diploma. En met dat diploma kon je weg en kon je kiezen wat jij nu eigenlijk wilde doen. Geen leerplicht meer dus als je verder wilt leren is het helemaal aan jou wat je dan wilt studeren. Nu heb ik geen duidelijk doel meer. Ik weet niet goed welke kan ik op wil, wat ik leuk vind of wat ik later wil worden. Voor mij zie ik een leeg, onduidelijk beeld en dat terwijl het eerste jaar van mijn studie er alweer op zit.

Ik heb het idee alsof ik stil sta, terwijl alles om mij heen verder gaat. Ik ga alweer naar mijn tweede jaar en de zoveelste zomervakantie is begonnen. Ik ben thuis deze zomer, dus niet in Nijmegen, en heb geen idee wat ik ga doen. Ik ga op vakantie, maar dan blijft er nog steeds een zee van tijd over. Tijd die waarschijnlijk wordt besteed aan bankhangen, netflix kijken en andere nutteloze dingen. Misschien draagt het thuis wonen deze vakantie ook bij aan het gevoeld dat ik stil sta. Alsof ik na de middelbare niet verder ben gekomen, terwijl ik toch het afgelopen jaar een groot gedeelte van mijn tijd in Nijmegen heb gewoond. Het voelt op een of andere manier niet meer helemaal als thuis. Maar aan de andere kant vind ik Nijmegen niet zo’n ontzettend leuke stad dus daar blijven voor de zomervakantie was ook niet echt een optie.

Ik ga wel door met de studie, in de hoop dat hoe verder ik kom hoe leuker het wordt. Dan heb ik straks in ieder geval een universitaire opleiding gedaan wat hopelijk straks helpt bij het vinden van een baan die ik echt leuk vind. Ik ga deze zomer maar eens kijken wat voor soort baan ik leuk zou vinden om later te doen en wat daar de eisen voor zijn. Op die manier kan ik mij beter oriënteren op wat ik nou eigenlijk aan het doen ben en wat ik daar mee wil bereiken. Hopelijk gaat mijn toekomstbeeld er dan wat duidelijker en positiever uit zien. Hoe dan ook begin ik in september weer aan een nieuw schooljaar aan een studie waar ik in ieder geval geen hekel aan heb. Dat is opzich al fijn en vanuit dat punt ga ik verder.

Wit

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s